![]() |
|
Spaces home BoN...bOn..BonjourPhotosProfileFriends | ![]() |
|
August 04 ระดับความเครียดของหนู
คุณได้คะแนน 44 คะแนน July 28 ส.เสือวันนี้มีความรุ้สึกอยากเสนอเรื่องราวอะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับ ส.เสือ
ที่จริงจะเขียนได้ยาวมากเลยแหละ
แต่ปวดตา
ละก็ต้องไปอ่านหนังสือต่อ
พรึ่งนี้มะรืนนี้สอบ
นั่นไง
มาแล้วๆ
1.สอบ
เดี๋ยวนี้ไม่ชอบการสอบเลยเพราะว่าทำได้ไม่ดี
ไม่ใช่ไม่เข้าใจนะ
แต่รู้สึกว่ากระบวนการเรียงเรียงคำพูด
หรือว่าความคิดของเรามันไม่ดีเหมือนเคย
เข้าใจหมด
จำได้เกือบหมด
แต่ทำไมตอบไม่ดีเลย
2.สับสน
สับสนๆวุ่นวายในใจและในหัวสมอง
จะทำยังไงห้หายซะที
3.สาย
บางอย่างมันก็สายเกินไปสำหรับการเริ่มใหม่หรือแก้ตัว
สายเกินไปที่จะทำให้ดีที่สุด
สายเกินไปแล้วววว
เหรอ
4.เสียใจ
การเสียใจกับอดีตมันคือการทำร้ายตัวเอง
ยิ่งเสียใจแล้วไม่ได้คิดไตร่ตรอง
มันยิ่งน่าเวทนา
แต่เราบังคับมันยากสุดๆอ่ะ
จิตใจตัวเองเนี่ย
5.เสียศูนย์
6.เสียความรู้สึก
7.สูง
8.สมหวัง
เอ้อ
เยอะแยะ
จบเถอะ July 25 เรื่อยจะสอบแล้ว
อ่านหนังสือไม่ทัน
เป็นงี้
เรื่อย
จะสอบแล้ว
เล่นเน็ตทู้กวัน
เป็นแบบนี้
เรื่อย
จะมีความรักกะเค้าแล้ว
แต่เค้าก็มีแฟนแล้ว
เรื่อย
ต่อไปนี้จะเป็นยังไงอีกล่ะนิ ขอให้เรียนเก่งๆเนาะ
ขอเกียรตินิยมเห้อะ อีกนิดเดียว
จะได้ไปเรียนต่อที่ซิมบับเวย์5555555555+
ไปล้างถ้วยดีกว่าสู้ตายยยยย
July 24 ปี4แล้วไม่ได้อัพตั้งนาน
อยู่ปี 4 ซะแล้วเหรอเนี่ย
"ต้องเหนื่อยเพื่ออนาคตให้มากที่สุด"ครูแมวบอก
ช่างดีจังเลยที่มีครูแบบนี้
ดีใจจังนะคะที่เกิดมาเป็นนักเรียนของครู
เสียเวลาให้บางอย่างมามากเกินไป
มันไม่สมควรเลย
เวทนาตัวเองซะ
5555+
ตื่นเต้นว้อย
จบมาจะไปทางไหน
ป.โท แปล
หรืออะไรๆๆๆๆๆๆๆ
เร็วๆนี้แหละนะ
สู้ตาย
March 17 เปิดใจสิ่งที่ไกลบางครั้งก็ใกล้เหลือเกิน สิ่งที่ไกลบางครั้งก็ใกล้เหลือเกิน อยากจะเอื้อมเข้าไปเอามือของเธอ ได้แค่จับเพียงเงา ยิ่งคว้ายิ่งหายไป อยากจะเอื้อมเข้าไปข้างในหัวใจ อยากจะเดินเข้าไปกระซิบกับเธอ อยากจะเดินเข้าไปยืนข้างเธอ แต่ก็เหนื่อยมานาน มันท้อเพราะดูจะแสนไกล * เปิดใจฉันหน่อยคนดี ฉันเหนื่อยเต็มที ฉันกลัวว่าทนไม่ไหว เปิดใจฉันบ้างเป็นไรก็อาจจะมีบ้างครั้ง บางครั้งที่เธอนั้นเหงาใจ เปิดใจฉันหน่อยคนดี ฉันเหนื่อยเต็มที ฉันกลัวทนไม่ไหว เปิดใจฉันบ้างเป็นไร ไม่อยากจะคลั่งเธอ ละเมอ เพ้อไปคนเดียว เปิดที่ว่างให้ฉันได้ใกล้หัวใจ เปิดเอาใจให้ฉันได้ยืนใกล้เธอ แค่สักเพียงนาทีที่ได้พบเจอ ก็ไม่อาจพาใจของฉันไปไหนไกล จะพยายามเข้าไปข้างในหัวใจ จะเป็นคนที่คอยกระซิบบอกเธอ จะเป็นคนคนนึงที่ยืนข้างเธอ แม้จะเหนื่อยจะนาน แค่ไหน ฉันจะไม่ท้อใจ ปวดใจจังเมื่อไหร่จะหายซะที????? January 14 เราจะไม่ทอดทิ้งสเปซเออนะ
จากที่เคยบอกชาวบ้านว่ากูไม่เล่นไฮไฟ๊หรอก
ในที่สุดก็เล่นทู้กวัน
ออกแนวคล้ายๆที่บอกเพื่อนว่า
จะไม่โดดเรียนแล้วววว
แต่ก็โดดแทบทุกวัน
วันนี้ได้เข้าสเปซ
คนไม่ค่อยเล่นกัน
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี
ดังนั้น
จะอัพต่อไปเรื่อยๆ
ไว้วันหน้ามาอัพอีก
วันนี้พอก่อน
ขอบคุณทุกคนที่มาเม้นให้นะจ๊ะ December 02 หน้าหนาว แต่ไม่หนาวแค่หน้าเฮ้ๆๆๆ
สวัสดีหน้าหนาวหนาวที่รอคอย
สวัสดีทุกคนที่เข้ามาแอ่วสเปซเฮานะคร้าบ
ช่วงนี้ไม่ค่อยมีคนเล่นแล้ว ไปเล่นไฮไฟ๊กันหมด (เฮาก็แอบๆเล่น)
หนาวมากมายเลยปีนี้
นึกถึงเพลงที่มีคำว่าหนาวขึ้นมา
เปิดฟังแล้วได้บรรยากาศดีจริงๆ
"ผ่านลมหนาว จะกี่คราวก็ยังเหมือนเดิม
ไม่มีใครให้ใจอุ่น...ไ
หน่า
ชิวชิว
หนาวชะมัดปลายนิ้วชาไปหมด
ทำการบ้านไม่ได้ 555+ (ตอแหลสิ้นดี)
ตื่นไปเรียน histiore แปดโมงก็ไม่ไหว (ขาดแมร่ง 3 คาบรวด เริ่ดมาก)
วันก่อนเลือกตั้งสโมผ่านไปแล้ววว
ได้ขี้บ่น(พี่ปอม)มาเป็นนายกคนใหม่
ก็ดี คงจะแร๊งว์ หวังว่าจะเอาลูกทีมอยู่หมัดนะเนี่ย
ส่วนเฮาก็ยินดีที่จะรับตำแหน่งศิ-กำ ไว้
ที่จริงไม่อยากมีตำแหน่งไรแล้ว
กะจะสอนงานน้องๆแล้วให้เวลากะตัวเองบ้าง
จะเห็นแก่ตัวไปมั้ยน๊าที่คิดและตัดสินใจแบบนี้
ขอโทษทุกคนที่รู้สึกไม่พอใจและไม่เข้าใจเฮานะ
แต่ถามคำเดียวแหละว่าอย่างไอ่น้ำเนี่ย
จะทิ้งสโมไปได้เหรอ????
อย่างไรก็ตาม
ตอนนี้ต้องไปข้างนอก
ไว้มาอัพใหม่
รักทุกคน
ฮิ้ว October 12 ค่ายสัมมนาที่เพิ่งผ่านพ้นไปก่อนอื่นต้องยุติการเขียนถึงทะเลไปก่อน
เวลามันผ่านมานานละ ไม่ค่อยอัพเดท อีกอย่างก็...ลืม
มาอัพเดทเรื่องใหม่ล่าสุดดีกว่า
ค่ายสัมมนาผู้นำกิจกรรมครั้งที่ 1
ไปมาแล้ว 4 ค่าย
ตั้งแต่ปี 1 ปี 2
บัดนาวอยู่ปี 3 แล้ว
เป็นค่ายที่ 5 แล้วสิ
แต่นี่คือครั้งแรกที่เป็นสต๊าบ ตื่นเต้นเหมือนกัน
พวกเราชาวสโมห้าศูนย์เตรียมงานกันอย่างตั้งใจ
ปัญหา อุปสรรคมีมาเรื่อยๆ
แต่เราก็ได้ผ่านมันมา รู้สึกดีชะมัด^^
คืนแรกมีกิจกรรมNight Hiking ด้วย
น่ากลัวม้าก ด้วยบรรยากาศของที่พัก
"เก๊าไม้ล้านนารีสอร์ท"
ด้วยเรื่องผีที่ทุกคนงัดกดกันออกมาเล่า
ด้วยการจัดฉาก
ด้วยความกลัวส่วนบุคคล
คืนนั้นเลิกตี 2 ได้ม้างงงง
แต่พวกเราก็ยังไม่นอน
มาปาร์ตี้มาม่ากันต่อที่ห้องสวัสดิการ
ฉันก็เลยเปิดบ่อนเล็กๆ พอน่ารักให้น้องๆ
ที่ลืมมิได้คือเกมกระสือ
มาคืนแรกก็โดนปล่อยกระสือเลยคร้าบ
โดยน้องยุ้ยสอดมากะสมุดค่าย
ท่ามกลางผู้คนมากมาย ฉันอยากโวยวาย
แต่เดี๋ยวเค้ารู้กันหมด
ต้องทนเก็บกระสือเอาไว้ในที่ประชุมสต๊าบ
กระวนกระวาย ว่าจะปล่อยยัง
สุดท้าย หลุยส์ก็รับไปที่เต๊นท์555+
ไม่มีทางหนี
กิจกรรมวันต่อมาเป็น walk rally สุดแสนจะสนุก
ได้แนวทางมาจากพี่มีนา
แล้วป๋อมก็มาจัดการโดยประยุกต์เกมเศรษฐีและเกมบันไดงู
เข้ากับกิจกรรม walk rally
สนุกโคตร
ด้วยจำนวนนเกมที่มีมากถึง 27 เกม
ด้วยแบงค์กาโม่ที่นำมาล่อน้องๆ
ด้วยการโยนลูกเต๋ายักษ์
ด้วยการได้เห็นน้องๆ วิ่งกันจ้าละหวั่น
55+
ผลลัพธ์ดีเกินคาด
ภูมิใจสโมเราจริงๆ
ที่กล้าทำสิ่งใหม่ๆ
และทำได้ดีกว่าเก่า
ต้องอย่างงี้สิ กล้าเปลี่ยนแปลง
เสียงตอบรับจากค่ายนี้ดีมาก
ดีใจที่ได้รู้จักน้องๆน่ารักๆในคณะ
และสนิทกันมากขึ้น
ดีใจที่เห็นแววผู้ที่จะดูแลคณะของเราต่อไป
ดีใจที่ได้พวกเราทำได้
ดีใจที่ทุกคนประทับใจค่ายนี้
ดีใจจริงๆนะ
สโม ยินดีต้อนรับทุกคนเสมอ
สโม เหมือนบ้าน เหมือนครอบครัว
ฉันรักสโม
September 22 สเปซเฉพาะกิจ เนื่องจากตั้งใจว่าจะอัพเรื่องไปทะเลต่อ
คราวก่อนเขียนไว้ได้วันเดียวเอง
แต่เรื่องแบบนั้นน่ะ มันต้องใช้เวลาเขียนนานหน่อย
ช่วงนี้จะสอบ งานก็เยอะ
ไม่มีเวลาขนาดนั้น
แต่เนื่องในโอกาสวันนี้
ทำผมใหม่(พี่ลิตเติ้ลกระซิบบอก)
เฮ้ย..ไม่ใช่ๆเจ๊ จะบอกว่า
เนื่องในโอกาส...............
คุณเคยเป็นมั้ยอ่ะ
การรอเวลาไปกินข้าว
ในห้องสมุดมนุดสาดดดด
มันหนาวสาดดดด เอ้ย มันหนาวมาก
ก็เลยหิว (เกี่ยวไรกันว๊า???)
เออ...นั่นแหละๆๆๆ
ระหว่างที่รอเฮาก็หิวไง
ก็เลยอัพสเปซรอ
จบ September 10 การเดินทางของข้าเจ้าไปทะเล๊...ทะเล^^เห็นมั้ยๆ ผ่านไปได้ไม่กี่วันก็มีเรื่องดีดีเกิดขึ้น เดือนกันยานี่มันดีจริงๆ วันที่ 6- 9 ที่ผ่านมานี้ ฉันไปดูงานมหาวิทยาลัยอื่นมา 2 ที่คือ ม.เกษตร(บางเขน)และ ม.บูรพา (ชลบุรี) ต่อจากนั้นเราก็ไปทะเลกัน เฮ้ๆๆ ทะเลที่ระยอง
มีนายกสโมต่างๆมากมาย รวมทั้งสภาสโมกลางร่วมทางกันไป แอบคิดเล่นๆ แอบอัปมงคลด้วย ว่าหากรถนี้คว่ำไป มช.คงวุ่นๆไปช่วงใหญ่ๆเลยนะเนี่ย 555 ที่ว่ามานั้นก็คร่าวๆ….
ต่อไปนี้ข้าเจ้าขอใช้เวลาส่วนตัว ที่ควรนำไปเขียนกอมโปให้เสร็จ มาเขียนเล่าเรื่องไปเรื่อย ก็แล้วกัน ขอให้คนอ่านสนุกนะจ๊ะ คนอ่านยิ่งมีน้อยๆอยู่ เพราะเค้าไปเล่น hi-5 กันหมด แต่เราก็จะเขียนต่อไป ไม่ยอมแพ้แกหรอก ชิชิ
6 กันยายน 2550 วันนี้เป็นวันพฤหัส ฉันดีใจจังเลยเพราะจะได้เดินทางไกลๆ ชอบอยู่แล้ว
เรียนเสร็จรีบกลับบ้านไปเก็บของ จำได้ว่ารถออก 2 ทุ่ม ก็เลยชิวชิว ที่ไหนได้ยังไม่ทันมืดเลยพี่ลิตเติ้ลกะบีมก็โทร.มาบอกว่ารีบๆ รีบแทบตายจริงๆ รีบมาก น้ำก็ยังไม่ได้อาบ ของก็ยังเพ่นพ่านเต็มห้อง แถมต้องไปสโมเพื่อส่งใบสมัครค่ายอีก จนแล้วจนรอดก็มาถึงหอ 6 ชายก่อนหลายๆคน อย่างกระหืดกระหอบ ละก็เตรียมทำหน้าที่เลขา จดๆๆ 19.30 พิธีเปิดแบบกันเองๆ โดย อ.หมออำนาจ 21.00 รถออกไปซักพักเค้าก็ฉายหนัง(พูดซะอย่างฉายกะหนังกลางแปลง) เรื่องเมล์นรก หมวยยกล้อ ฮามากเลย ยิ่งเส้นตื้นๆอยู่ แอบทรมาน ต้องกลั้นหัวเราะ เพราะคนแถวนั้นหลับกันหมด นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า กลั้นน้ำตามันง่ายกว่ากลั้นหัวเราะนะทุกท่าน
จากนั้นก็หลับๆ ตื่นๆ ความทรงจำเริ่มเลือนรางละว่าทำอะไรกันอีก นอกจาก หลับๆตื่นๆ แวะเข้าห้องน้ำ กินขนม หลับไม่เป็นสุขแน่นอน กลัวน้ำลายไหล 555
ว่าแต่ว่าชอบการเดินทางมากๆ อยากลองไปให้ไกลสุดๆ ดูซิว่า ชีวิตนี้ฉันจะไปไกลจากสถานีต้นทางได้ไกลที่สุดแค่ไหน
โปรดติดตามตอนต่อไป-- เพราะตอนปัจจุบันข้าเจ้าเริ่มขี้เกียจเขียนแล้ว
September 02 เดือนใหม่แล้วชอบเดือนนี้ที่สุดเลย
ขอให้มีแต่สิ่งดีดีเกิดขึ้น
เรื่องยุ่งๆ หมดไปซะที เพี๊ยง !!!
เดือนนี้ต้องทำไรมั่ง...
*ไปดูงาน ม.เกษตร ม.บูรพา(เที่ยวๆด้วย)
*ไปบริจาคร่างกายที่ รพ.สวนดอก
*เคลียร์การบ้านตัวเมเจอร์ใกล้ไฟนอลแล้ว ละก็งานวิชาศิลปะด้วย
*ทำละครเมเจอร์ ตอนนี้เร่งเขียนบทและซ้อม
si tu m'aimes comme
je t'aime viens vers moi et tu seras heureux comme deux mais si tu ne m'aimes pas dis-le et tu seras libre comme une colombe mais tu me laisseras t'aimer pareil August 23 รอยยิ้มที่หายไปฮ่าฮ่า
ตอนนี้เริ่มหายเครียดละจ้า
เพราะว่าอะไรก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน
คงเป็นเพราะได้ปลดปล่อยความรู้สึกที่เก็บไว้นานๆ
หมักหมมมาจนเป็นจะ 1 เทอมออกไป
ให้เพื่อนๆ พี่ๆ ได้ฟัง
โล่งใจขึ้นมาแล้วล่ะเฮา
ขอบคุณมากๆนะทุกคนที่รับฟังและเข้าใจ
ตอนนี้จะไม่ยอมให้รอยยิ้มที่หายไปแล้วเพิ่งกลับมา
มันหายไปจากเฮาง่ายๆอีก
รอยยิ้มของคุณมีค่ามาก รักษาเท่าชีวิต!!!!
เอ่อ..ส่วนหนึ่งที่หายเซ็งนิคงจะเป็นเพราะว่า
มาเข้าเรียนทันซะที โดดบ่อยละรู้สึกผิด
แต่วันนี้สิ
มาเรียนผิดเวลา ก็นึกว่ามีเรียน 8 โมง
ที่ไหนได้มันเป็นพรุ่งนี้เว้ยยยยย
วันนี้เรียน 9.30 ทำไมเป็นคนแบบนี้ไปได้น้อ???
ตอนนี้
คิดถึงแม่
คิดถึงน้อง
คิดถึงการบ้านที่ทำไม่เสร็จซะที เยอะๆๆๆๆ
คิดถึงเมืองมอชอที่ชนชั้นขุนนางมัน...เหลือเกิน
คิดถึงชนชั้นกลางที่ต่อสู้เพื่อความถูกต้อง
แต่พลังวัตรยังไม่เพียงพอแถมวิชามารยังสู้พวกนั้นไม่ได้
เฮ้อ...เจ็บใจนัก
เฮาคงต้องเริ่มทำใจที่เกิดมาในเมืองนี้
และดำเนินชีวิตต่อไป ทำหน้าที่ตัวเองต่อไป
เมื่อเติบใหญ่ก็ได้อย่าเอาเยี่ยงอย่าง
บ้านเมืองจะได้เจริญๆซะที
ขอให้ความดีงามงอกงามในใจของทุกคนนะจ๊ะ
August 19 อะไรมากมายว้ารู้สึกเครียดโว้ยยยยยยยยยย
จะมีหลายเรื่องให้คิดไปถึงไหนว้า
อยากพัก
พัก
พัก
เนี่ย...นอนไม่หลับ
แต่ยังไงซะ
หวังว่าผ่านพ้นเดือนนี้ไป
อะไร อะไรจะดีขึ้น
อยากให้เดือนกันยามีแต่ความสุข
เอาหน่าๆ แวะมาระบายๆ บ่นๆในนี้นิดนึง
แน่นอนว่าคราวหน้าจะเอาเรื่องดีๆมาพล่ามน่อ
ช่วงนี้เหนื่อยชะมัด
เหนื่อยใจ
เรื่องงานแสนเครียด
เรื่องเรียนเลยแย่ตาม
ปีหน้าอยากหยุด
แต่ดูเหมือนจะแทบมองไม่เห็นความเป็นไปได้
เฮ้อ...........
กี่เรื่องเนี่ยที่รบกวนใจเฮา
สู้เถอะ
บอกตัวเองว่าสู้ต่อไป
ไม่ได้เป็นแบบนี้คนเดียวซะหน่อย
เฮ้อ...........
เฮ้อ..........
August 07 ลองคิดดู...
วันนี้ยังสอบไม่เสร็จหรอก แต่อยากจะอัพสเปซยาวๆ ดูซะที ต่อไปนี้จะเป็นเรื่องราวต่างๆ ที่เฮาเก็บมา “ลองคิดดู” เป็นชีวิตประจำวัน เรื่อยเปื่อย มา...ว่ากันไป
การสอบที่เพิ่งผ่านพ้นไป สอบไปแค่ 1 วิชาเอง เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2550
Histiore de la France ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
แค่สมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 และ 14 ก็เนื้อหามากมาย
เป็นวิชาที่ชอบเรียนนะ อยากรู้อยากเห็นเรื่องชาวบ้าน
แต่ดันเรียน 8 โมง เซบาสก่อใจดีอีก เลยโดดเรียนมากกว่าเข้าเรียน
การสอบนั้นไม่ได้ยากเย็นอะไรนัก
|